چرا الکامپ یک نمایشگاه نیست و فقط یک بازارچه محلی برای معرفی محصولات است؟
یک نمایشگاه بینالمللی، محلی برای گردهمایی شرکتها، متخصصان، فعالان اقتصادی و خریداران از کشورهای مختلف است و به همین دلیل میتواند فرصت مناسبی برای ایجاد ارتباطات تجاری بینالمللی باشد. حضور نمایندگان و شرکتهایی از کشورهای مختلف، امکان آشنایی مستقیم با بازارهای جدید، پیدا کردن شرکای تجاری و ایجاد ارتباط با مشتریان و تأمینکنندگان خارجی را فراهم میکند.
یکی از مهمترین ویژگیهای چنین نمایشگاهی، دسترسی مستقیم به خدمات و محصولات است. بازدیدکنندگان میتوانند در یک مکان، خدمات مختلف را با یکدیگر مقایسه کنند، درباره قیمت و شرایط همکاری اطلاعات بگیرند و در صورت تمایل، مذاکرات و خرید را مستقیماً با ارائهدهندگان خدمات انجام دهند. این موضوع فرآیند پیدا کردن تأمینکننده مناسب را سریعتر و سادهتر میکند.
نمایشگاههای بینالمللی همچنین فرصت مناسبی برای معرفی محصولات و خدمات جدید هستند. شرکتها معمولاً از این رویدادها برای رونمایی از جدیدترین محصولات، فناوریها و راهکارهای خود استفاده میکنند و بازدیدکنندگان نیز میتوانند پیش از ورود این خدمات به بازار، با تازهترین دستاوردهای یک صنعت آشنا شوند.
حضور خبرنگاران، رسانهها و فعالان رسانهای بینالمللی نیز یکی دیگر از مزیتهای مهم این نمایشگاههاست. پوشش خبری رویداد توسط رسانههای معتبر میتواند باعث افزایش دیدهشدن شرکتها و برندها در بازارهای مختلف شود و اخبار مربوط به محصولات، قراردادها، فناوریهای جدید و دستاوردهای شرکتکنندگان را به مخاطبان گستردهتری منتقل کند.
در مجموع، یک نمایشگاه بینالمللی تنها محلی برای نمایش محصولات نیست، بلکه یک بستر تجاری، رسانهای و ارتباطی است که میتواند زمینه آشنایی با بازارهای جدید، برقراری ارتباط با نمایندگان کشورهای مختلف، معرفی خدمات نوین، جذب مشتریان جدید، مذاکره برای همکاریهای تجاری و افزایش اعتبار برند در سطح بینالمللی را فراهم کند.
اگر معیار را یک نمایشگاه بینالمللی واقعی و معتبر فناوری بدانیم، الکامپ ایران با یک تناقض اساسی روبهرو است: عنوان «بینالمللی» دارد، اما بخش مهمی از کارکردهای یک نمایشگاه بینالمللی را عملاً نمیتواند ایفا کند. در یک نمایشگاه معتبر، حضور شرکتها و نمایندگان خارجی باید به ایجاد ارتباط تجاری، فروش، عقد قرارداد و دسترسی به بازارهای جهانی منجر شود؛ اما در شرایط تحریم، محدودیتهای بانکی، پرداختهای بینالمللی و مشکلات واردات، اساساً خریدار ایرانی تا چه اندازه میتواند از خدمات و محصولات بسیاری از شرکتهای بزرگ حاضر در نمایشگاه استفاده یا آنها را خریداری کند؟ حتی در دورههای اخیر نیز بخش قابل توجهی از مشارکت خارجی الکامپ محدود به تعداد مشخصی از کشورها بوده است. (دیام برد، رسانه تخصصی بازاریابی)
مسئله دوم، نبود حضور واقعی برندهای بزرگ و نمایندگان رسمی آنها است. نمایشگاه بینالمللی فناوری زمانی معنا پیدا میکند که بازدیدکننده بتواند با نمایندگان شرکتهایی که در بازار جهانی نقش دارند ملاقات کند؛ اما در الکامپ، حضور شرکتهای خارجی نهتنها محدود است، بلکه بخش عمده مشارکت خارجی در دورههای مختلف به کشورهایی مانند چین و برخی کشورهای منطقه محدود شده است. حتی در گزارش الکامپ بیستوششم نیز صراحتاً به غیبت نمایندگان بینالمللی کشورهای مهم حوزه فناوری اشاره شده بود. (نیوزروم) بنابراین این سؤال کاملاً جدی است که در شرایط فعلی، چند شرکت بزرگ جهانی حاضرند برای حضور رسمی، برپایی غرفه و مذاکره تجاری به تهران بیایند؟
از طرف دیگر، یک نمایشگاه معتبر فناوری باید ویترین فناوری روز دنیا باشد؛ جایی که مخاطب بتواند جدیدترین محصولات، سختافزارها، نرمافزارها، سرویسهای ابری، ابزارهای هوش مصنوعی، تجهیزات شبکه، محصولات امنیتی و فناوریهای نوظهور را از نزدیک ببیند و با آنها مقایسه کند. اما وقتی بسیاری از محصولات و سرویسهای مطرح جهانی به دلیل تحریم، محدودیت واردات، عدم فعالیت رسمی شرکتها و مشکلات پرداخت اساساً در بازار ایران حضور ندارند، نمایشگاه نیز نمیتواند تصویر کاملی از وضعیت فناوری جهان ارائه کند. در نتیجه، بخش زیادی از آن به معرفی توانمندی شرکتهای داخلی و خدماتی تبدیل میشود که اساساً مخاطب اصلیشان بازار داخل است؛ موضوعی که در گزارشهای تحلیلی درباره الکامپ نیز به آن اشاره شده است. (bazarefanavari.ir)
و در نهایت، رسانه بینالمللی یکی از حلقههای مهم یک نمایشگاه معتبر است؛ نمایشگاهی در سطح جهانی باید آنقدر اهمیت داشته باشد که خبرنگاران و رسانههای تخصصی مطرح فناوری برای پوشش رونمایی محصولات، مصاحبه با مدیران شرکتها و گزارش روندهای جدید صنعت به آنجا بیایند. وقتی چنین پوشش رسانهای بینالمللی گستردهای وجود ندارد و نمایشگاه عمدتاً توسط رسانههای داخلی پوشش داده میشود، طبیعتاً اثرگذاری جهانی آن هم بسیار محدود خواهد بود. بنابراین مشکل الکامپ فقط تعداد غرفهها یا کیفیت سالنها نیست؛ مسئله این است که بخش مهمی از زنجیرهای که یک نمایشگاه فناوری را واقعاً «بینالمللی» میکند—خریدار جهانی، فروشنده جهانی، محصول جهانی و رسانه جهانی—در آن شکل نگرفته است.
در نهایت، اگر قرار باشد یک نمایشگاه فناوری را با معیارهای یک رویداد معتبر بینالمللی بسنجیم، الکامپ فاصله زیادی با این استانداردها دارد. وقتی تحریمها و محدودیتهای بانکی امکان خرید و پرداخت مستقیم بسیاری از محصولات و خدمات جهانی را از بین برده، شرکتهای بزرگ فناوری و نمایندگان رسمی آنها حضور معناداری ندارند، و خبری از حضور گسترده رسانههای تخصصی و معتبر بینالمللی نیست، بخش مهمی از فلسفه برگزاری یک نمایشگاه بینالمللی عملاً از بین میرود.
برای بازدیدکنندهای که انتظار دارد با فناوریهای روز دنیا، برندهای بزرگ، محصولات جدید، نمایندگان خارجی و فرصتهای واقعی همکاری و خرید مواجه شود، چنین نمایشگاهی عملاً چیز زیادی برای ارائه ندارد. در این شرایط، رفتن به الکامپ بیشتر شبیه قدمزدن میان غرفههای شرکتهای داخلی و تماشای تبلیغات و خدمات تکراری است تا حضور در یک رویداد مهم فناوری؛ بنابراین اگر هدف، آشنایی با فناوری روز جهان و پیدا کردن فرصتهای واقعی بینالمللی باشد، وقت گذاشتن برای چنین نمایشگاهی، در بسیاری از موارد چیزی جز اتلاف وقت نیست.
نظرات
ارسال یک نظر